Milli İstirahat

Malta Cemiyetinin Eğilimli Kültür Fizik Dergisi

Erkenölükuş(laraşiiroku)

[Gülnaz bizim için ilk defa yazdı:]

Erkenölükuş(laraşiiroku)

Onu hiç gördün mü? Kendinden başka bir şey anlatamaz. Göremez ki kimseyi… Bakamaz. Ayna görevi gördüğün için belki sana bakar bir tek… Kim ki ona onu anlatır, ona onu gösterir bir şekilde, o dikkatini çeker. Ona gider elleri, aklı… Bir “erkenölükuş” o. Yaşı senden benden fazla, fena yaşamamış, ama erkenölükuş’, çünkü onunki gibi her ölüm erkendir. Ölüm, iyi ihtimallerden biri olarak toprağın altında yaşamayı gerektirir. İnsan eti, yaşamının geri kalanında bozulur, yumuşar, böceklenir, kokar, çürür, erir… Saçlar uzar bir de; tuhaftır… Fakat bir gün o da anlamsızlaşır, o da durur. Ölmek, var olmayı sürdürdüğün yerde giderek yok olmayı gerektirir. Böyle bir yok olmayı göze alamaz, öyle kibirlidir o. O, ölü bile değildir. Öyle büyük bir oyundur ki önce kendine oynadığı, kızamazsın ona. O da mağdurdur çünkü… Yaşıyor sanış… Düşüyor oluş, varamayış dibe, düşüyor oluş… Ah, o zavallı adam düşüyor, refleks olarak yoluna çıkan bir takım elleri tutuyordu; eller de onunla birlikte düşüyordu. ERKENÖLÜKUŞ o, çünkü ölemiyor, çünkü insan etine sahip her şeye rağmen: ne toprağın altında ne de üstünde… Ve öyle canlı ki bir yandan nefes alıyor, neredeyse her sabah kalkıp işe gidiyor, içki içiyor, yemek yiyor, insanlarla konuşuyor, dinliyor gibi duruyor, eğleniyor, dans ediyor, sevişiyor, okuyor, yazıyor, fotoğraf çekiyor, düşünüyor… Canlı bir yandan ve görenler onu yaşıyor sanıyor… O, çok fazla önemsiyor kendini…

Bazen acıdım ona.

Aslında çok sevmiştim. Bana baktığında kendini gördüğünü anlamamışken ben, o anlamamışken, o söylememişken, ben bilmiyorken, o biliyorken ama kendinden saklarken önce, mutluydum. Bana baktığında mutluydum; öyle bir zaman vardı… Bana dokunduğunda, gerçekten hissetmediğini fark etmemişken, bilmiyorken öldüğünü, hislerinin, parmak uçlarının, teninin, inancının, kalbinin öldüğünü bilmiyorken ben ve o biliyor ama kendine itiraf edemiyorken önce; mutluydum ben. Başka türlü acılar çektirmeye çalışıyordum ona ve kendime… Ne saçma, ne masum…

Kasvetli ölümü beceremeyişini bana da bulaştırdı. Beni, benden uzaklaştırdı, başkalaştırdı, başkasılaştırdı… Zira kokladım uzun uzun onu ölüyorken.

İçinde bulunduğu her duruma, her mekana, belki insana, kendine yabancılaşmaya çalışmaydı halim ardından. Dışarıdan bakmaya çalışma… Başka bir yerlere ait hissetme, orayı bilmeme… Bir tür gerçek sapması… Bu sapmayı, sapılmışlığı, saplantıyı artık sevmek bir şekilde… Sorgulamamak artık… Ve sonra bir gün; “Hangi başka gerçekliği içine kabul eder?” Diye sormak kendine, haline. Sanırım vazgeçmek bir gün…

Başka bir adam, “erkenölükuşlaraşiiroku” dedi bana. O gün şiir okumaya başladım.

Akıl verdim bir gün aynaya bakıp gördüğüme. O adamı öldürdüm. Şimdi ölümü yaşıyor, ölüyor oluşu… Bir gün o da bitecek.

O adam o kadar uzun süre bana acı vermiş ki, bir baktım kendi kendime acı üretme yetimi kaybetmişim. Sonra bunun bana acı verdiğini fark edip mutlu oldum. “Mutluluk aptallara özgüdür.”

Başka bir adam, “erkenölükuşlaraşiiroku” dedi bana. O gün şiir okumaya başladım.

Şimdi çorak bir araziye bakıyorum. Sanırım başka bir şehirdeyim, tabela gördükçe yolda, gözlerimi kapattım… En ıssız, terkedilmiş, en çaresiz yerdeyim yol boyu gördüğüm. Sıcak toprak… Ve sanırım altında her hangi bir ölü yok. Belki bir takım böcekler vardır, insan yok en azından… Erkenölükuş’tu o, beni de kendi gibi yaptı. Daha fazla canlı durmamın ne bana ne de başkalarına faydası olacak.

Ben yine de; “Bunu bulursan O’na ver” demek isterdim…

Gülnaz Can

Reklamlar

Ekim 4, 2008 - Posted by | Deneme, Gülnaz Can, Post 13

Henüz yorum yapılmamış.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: