SIRNAŞMAYA ÇAĞILTI
Sinan Kızılkaya
göğsüme doğru bir şey patlayacak
benim buna bir itirazım yok
ama kılıç kınından sıyrılırken
yavaş fakat yufka olmasın yüreği düşmanımın
çünkü bir şeyin bir şeye çarpması
kırmızı yüzlerim, utanmaktan taş kesilmiş ellerim
suyun kırılırken ki sesi
bir şeyin bir şeyi cızırdatması işte…
çünkü cumalarımız yarım
çünkü yaralıyorsa bu öğle vaktinin ezanı beni
yalnız gençlik sancısı mı kalbimi boğan
ey dünya
seni tamlamaktan beni alıkoyan
ruhumu eksik bırakan
topraktan beni çalan
ey!
ey sözünde ıssız çığlık
ey gökte kanayan boşluk
aklıma yük olduğun yeter
yeter beni sendelettiğin.

Yaw buradaki sair arkadaslarin hepsine soyelyecek bir seyim var. Siirleri okuyorum da….
Anlam veremedirim seyle oluyor….
Mesala nedir issiz ciglik, yada beyaz camdan pazli bir vazo..
Yada gokte kanayan bosluk… hayatta neye tekabul ediyor. Hangi duygumu ifade edebildin ey yuce saair. Bence bu kadar zorlanmamali. Ve bukadar uculmamali….
Artik post modern yada soyut alakasiz kavramlar ile siir yazma donemi bitti. Ben bu donemi burada bitiriyor yeni saarlik denemesi yapan arkadaslari yeni bir stil bulmaya davet ediyorum.
Buyrun hodri meydan….. Bizim ikinci Ismet Ozellere ihtiyacimiz yok. Bir tane var oda fazlasiyle yetiyor zaten.