GÜLÜN BIRAKTIĞI PAS

Çetin Tankoç       

                      “yara kabuğunu soymak”

hevesini almışın savurduğu boş      

                   bir cisimdi yüreğim                                                 

nasıra’lı isa gibi,

  sevgimde taşıyorum çarmıhımı                           

ve etimden ekmek

kanımdan şarap sunuyorum

bu doyumsuz sevgilim için

kirletiyorum kendimi göl   

                                     sularıyla

ve boğuyorum kendimi kendi  iç

                                    sularımda

tanrıdan bir sayfaya suretimi

                                     bırakarak

 

 

bir vazoyum ben kendi   

                                  ellerimde

içimde bir gülün bıraktığı pas

alıyorum ellerimden ellerime

beyaz camdan paslı bir vazo

düşüp kırılıyorum