BABAMA İNTİHAR MEKTUBU

Tuhaf. Hayatımın en mutsuz olmadığım günlerinden birinin gecesinde intihara bu kadar yaklaştım. Akşamdan beri kasvetli şeyler zincirlene zincirlene içinden çıkılmaz bir hale getirdi beni. Ölüme gözleri yaşlı ama arzuyla gidiyorum. Gözlerimdeki yaşlar daha çok arkada kalacaklar için.

Ne kadar da öfkeliyim. Bu kadar öfkeli oluşuma da öfkeliyim. Buhar fışkıran bir ressentiment. Kusura bakma Nietzsche, ressentiment‘a engel olamadığım için intihar ediyorum zaten. Ama böyle bir öfkeyle ölüme gideceğimi hiç düşünmemiştim. B’a, R’ya, S’e, F’a ve beni böylesine hayal kırıklığına uğratan tüm kadınlara, kadınlığın kendisine, beni hiç adam yerine koymayan ama koymuş gibi yapan danışman hocalarıma -eskilerine ve yenilerine-, kendini daha iyi pazarlayıp araştırma burslarını kapan rakiplerime, azıcık ‘doğu’ görüp kendini bir bok sanan, ortadoğu falan üzerine laf söyleyebileceğini sanan amerikalılara, avrupalılara, batılılara, avrupa birliğine, yumuşakçalık yada solcu özentiliği halindeki islamcılara, solculara, bunlara birşeymişler hissini verdirmeyi başaran devlete, babama, anneme, çok duygusallık yapan tüm aile üyelerime, çok bilmiş, ukala tiplere, bazı öğrencilere, bakkala, kapıcıya, oraya gitmem, şöyle giderim böyle giderim diyen piç kurusu taksi şoförlerine, İçim süt, Fax el sabunu vb. şeyler bulamadığım, adını utanmadan market koymuş bilmem ne market’e falan kızdım hızla. Galiba burnum kanıyor hırstan.

MİSAFİR ODASI: Lale Müldür

BUĞU BANYOSU

 

Kırgızistan’da batık bir vadide

Men seni bela sandım.

 

Kalbimden uzakta çok uzakta bir kurt öldü.

Şarap kızılı bir lale sızıpdur şimdi orada farkında mısın?